Serwis www.tatry.info.pl używa plików cookie
Korzystanie z witryny oznacza, że wyrażasz zgodę na zapisywanie plików cookie na swoim urządzeniu (dysku) w zależności od konfiguracji Twojej przeglądarki internetowej.

Rejon Doliny Pięciu Stawów

Opis szlaków

Do Doliny Pięciu Stawów z Palenicy Białczańskiej

Kolor szlaku

   lub   

Czas przejścia

2h 30min (wariant 1), 2h 45min (wariant 2)

Poziom trudności

Stromizny / Ekspozycja

Ubezpieczenia

brak

Atrakcyjność widokowa

Najwyższy punkt

Dolina Pięciu Stawów (schronisko) 1671 m n.p.m.

Różnica wzniesień

ok. 690 m

Jedyna, pomijając przeprawy przez otaczające szczyty lub przełęcze, droga dojścia do Doliny Pięciu Stawów. Ciekawszym wariantem szlaku jest wariant 2 obejmujący przejście obok największego tatrzańskiego wodospadu - Wielkiej Siklawy.

Palenica Białczańska  »»  Wodogrzmoty Mickiewicza

35 min 

Punktem startowym szlaku jest parking w Palenicy Białczańskiej, położony nieopodal przejścia granicznego w Łysej Polanie. Dojazd w to odległe od Zakopanego o około 20 km miejsce zajmuje przeciętnie około pół godziny. W sezonie trzeba jednak wziąć poprawkę na możliwe korki, które mogą wręcz uniemożliwiać dojazd do parkingu. Dojazd do Palenicy zapewniają również liczne busy kursujące z Zakopanego. W razie dużego obłożenia, samochód można zostawić również na parkingu na Łysej Polanie lub tuż obok, po słowackiej stronie.

Asfaltowa droga nie kończy się przy parkingu na Palenicy Białczańskiej, ale wiedzie dalej w górę, aż do Morskiego Oka. Odcinek ten jest jednak całkowicie zamknięty dla ruchu samochodowego (z wyłączeniem uprawnionych pojazdów). Przy ustawionej za parkingiem rogatce znajduje się punkt wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego, przez który statystycznie przechodzi największa liczba turystów. Za wejściem do parku na chętnych czekają powozy konne, którymi dojechać można do Włosienicy, skąd do Morskiego Oka pozostaje 20 minut drogi pieszo. Jeżeli celem naszej wyprawy jest Dolina Pięciu Stawów, musimy się jednak zdać wyłącznie na własne nogi, gdyż asfaltową drogą idziemy tylko do Wodogrzmotów Mickiewicza, a później odbijamy w stronę Doliny Roztoki.

Trzeba pamiętać, że asfaltowa droga do Morskiego Oka, mimo że jest szlakiem bardzo łatwym do przejścia, w sezonie zimowym jest zagrożona lawinami. To samo dotyczy również Doliny Roztoki, którą prowadzi szlak w stronę Doliny Pięciu Stawów.

Od wejścia do parku idziemy przez las początkowo płasko, później nieco pod górę. Szeroka, asfaltowa droga prowadzi wzdłuż Doliny Białki, najpierw wzdłuż potoku, a następnie zdecydowanie powyżej jego łożyska. Białka, do której wpadają wody Rybiego Potoku i Roztoki jest potokiem, przez który przebiega granica między Polską a Słowacją.

Po niespełna kwadransie dochodzimy do ładnego miejsca widokowego, z którego doskonale widać najwyższy szczyt Tatr - Gerlach. Stoi tu opisująca okoliczne szczyty drewniana tablica - jedna z wielu ustawionych przy drodze do Morskiego Oka, który to szlak ma charakter ścieżki dydaktycznej. Idąc dalej lasem po około 35 minutach, licząc od parkingu, docieramy do Wodogrzmotów Mickiewicza, które dają się słyszeć już ze znacznej odległości.

Wodogrzmoty Mickiewicza  »»  Dolina Pięciu Stawów  (wariant 1)

1 h 55 min   

Wodogrzmoty Mickiewicza to trójkaskadowy wodospad utworzony na Roztoce - potoku wypływającym z Wielkiego Stawu w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Spośród trzech kaskad: Wodogrzmotu Wyżniego, Pośredniego i Niżniego jedynym dostępnym dla turystów jest Wodogrzmot Pośredni, który podziwiać można z mostu na drodze do Morskiego Oka. Nazwa Wodogrzmotów, która upamiętnia sprowadzenie do Polski w 1890r. prochów naszego wieszcza narodowego, nadana została w 1891r. przez Towarzystwo Tatrzańskie.

Tuż za Wodogrzmotami Mickiewicza znajduje się dawny plac parkingowy, z którego w prawo od drogi asfaltowej odchodzi leśna ścieżka prowadząca przez Dolinę Roztoki do Doliny Pięciu Stawów. Rozpoczynając podejście tym szlakiem od razu daje się odczuć jego zdecydowanie mniejsze zaludnienie w stosunku do drogi do Morskiego Oka, którą w sezonie, przy dobrej pogodzie, przemierzają niezliczone tłumy ludzi. Nie można zapominać, że okolice Doliny Roztoki są miejscem częstego występowania niedźwiedzi, dlatego należy unikać chodzenia tutaj po zmroku, szczególnie samemu.

Pierwszy, około 15-minutowy odcinek szlaku jest dość stromy. Po kamiennych stopniach i głazach podchodzimy pod górę, by następnie zejść w stronę potoku. Dalsza droga jest dużo łagodniejsza. Przechodzimy przez kładkę nad Roztoką przemierzając dalej las wzdłuż szumiącego potoku. Ścieżka co i raz wznosi się trochę pod górę, to opada trochę w dół. Mimo, że szlak wiedzie wśród gęstego drzewostanu, nieliczne przerzedzenia pozwalają podziwiać widoki. Szczególnie ładnym miejscem jest Nowa Roztoka (*) - niewielka polanka, do której docieramy po mniej więcej godzinie drogi licząc od Wodogrzmotów. Dobrze widać stąd Kozi Wierch i jego łagodne, południowe zbocze.

Za Nową Roztoką ponownie przechodzimy na drugą stronę potoku. Pomocą służą dwa drewniane mostki przerzucone nad dwiema odnogami strumienia. Szlak łagodnie prowadzi teraz pod górę lasem, który wyżej zanika przechodząc w piętro kosodrzewiny. Po drodze mijamy Dziadulę - olbrzymią wantę (blok skalny), która leży tuż przy potoku. Po niespełna półtoragodzinnym marszu, licząc od Wodogrzmotów, dochodzimy do rozdroża szlaków dającego możliwość krótszego podejścia szlakiem czarnym od razu do schroniska (omawiany wariant szlaku) lub dłuższego przejścia wzdłuż Wielkiej Siklawy pod Wielki Staw (wariant 2). Rozdroże znajduje się nieopodal dolnej stacji wyciągu towarowego, który wspomaga dostawy do schroniska.

Dalsza część opisu tego szlaku dostępna jest po opłaceniu dostępu czasowego do treści

Aby uzyskać dostęp do całego opisu tego szlaku oraz do opisów wszystkich innych tras położonych w Tatrach:

  • Załóż konto w portalu
  • Opłać roczny abonament za dostęp do treści w kwocie 12 zł
  • Korzystaj ze wszystkich opisów szlaków w opłaconym okresie