Serwis www.tatry.info.pl używa plików cookie
Korzystanie z witryny oznacza, że wyrażasz zgodę na zapisywanie plików cookie na swoim urządzeniu (dysku) w zależności od konfiguracji Twojej przeglądarki internetowej.

Część północna, Tatry Bielskie

Opis szlaków

Doliną Czarną Rakuską na Przełęcz pod Kopą i Szeroką Przełęcz Bielską

Kolor szlaku

   lub     

Czas przejścia

5h 45min

Poziom trudności

Stromizny / Ekspozycja

Ubezpieczenia

brak

Atrakcyjność widokowa

Najwyższy punkt

Szalony Przechód 1934 m n.p.m.

Różnica wzniesień

ok. 1180 m

Piękna trasa w skrajnie wschodniej części Tatr. Cechują ją kontrastowe widoki, obejmujące łagodne zbocza Tatr Bielskich i surowe, skaliste szczyty z otoczenia Łomnicy. Ostatni odcinek szlaku prowadzi przez przełęcze leżące pośrodku grani Tatr Bielskich.

Tatrzańska Kotlina (słow. Tatranská Kotlina»»  Schronisko pod Szarotką

2 h 10 min    lub   

Wycieczkę rozpoczynamy w Tatrzańskiej Kotlinie - niewielkiej miejscowości położonej u podnóża skrajnie wschodniej części Tatr. Jadąc szosą nr 67 od strony Łysej Polany mijamy parking przy Jaskini Bielskiej. Kawałek dalej od drogi głównej w prawo odbija droga boczna. Przy skrzyżowaniu znajduje się przystanek autobusowy i niewielki parking.

Od parkingu idziemy drogą szutrową między zabudowaniami. Szlak znakowany jest na niebiesko i zielono. Droga niedługo przechodzi w leśną ścieżkę, prowadząc łagodnie pod górę. Po ponad półgodzinnym podejściu docieramy do rozdroża.

Mamy teraz do wyboru dwa warianty podejścia do schroniska. Oba są równie dogodne i zajmują tyle samo czasu.

W pierwszym wariancie kierujemy się od rozdroża w prawo za znakami zielonymi. Ścieżka pnie się początkowo w górę, a następnie na długim odcinku trawersuje lesiste zbocze ponad dnem Czarnej Doliny Rakuskiej. Po lewej stronie między drzewami miejscami widać nieco odległe szczyty Tatr Wysokich, które wznoszą się ponad Doliną Kieżmarską. Monotonna ścieżka w przeciągu około półtorej godziny (licząc od rozdroża) doprowadza nas do Schroniska pod Szarotką (słow. chata Plesnivec).

Wariant drugi wiedzie od rozdroża za znakami niebieskimi, które w przeciągu 10 minut doprowadzają nas do kolejnego rozstaju. Tutaj skręcamy w prawo idąc dalej bitą drogą, która służy za dojazd do schroniska. Szlak znakowany odtąd na żółto prowadzi w górę Czarnej Doliny Rakuskiej, a następnie jednym z jej górnych odgałęzień, zwanym Doliną do Siedmiu Źródeł (słow. Dolina Siedmich prameňov). Na całym odcinku szlaku widoki są bardzo ograniczone. Pod koniec trasy na wprost ścieżki widać schronisko i wznoszące się ponad budynkiem wapienne skały. Niedaleko schroniska, po lewej stronie drogi, mijamy spływające po skałach niewielkie kaskady wodne, które biorą początek w pobliskim wywierzysku, zwanym Siedmioma Źródłami.

Schronisko pod Szarotką  »»  Wielki Biały Staw

2 h 

Schronisko pod Szarotką, które leży na wysokości 1290 m n.p.m., opuszczamy przechodząc przez krótki leśny odcinek na rozległą, spadzistą polanę. Ścieżka pnie się do góry wieloma zakosami, które prowadzą na lesiste zbocze, opadające z Bujaczego Wierchu.

Szlak staje się niedługo niemalże poziomy. Wychodzimy z lasu idąc następnie przez ponad godzinę wśród traw porośniętych rzadkim drzewostanem i kosodrzewiną.

Po prawej stronie wznoszą się łagodne, trawiaste zbocza grani Tatr Bielskich, która obejmuje Bujaczy Wierch i Jatki. Charakterstyczną cechą tego masywu są białe, wapienne skały, które występują w partiach szczytowych. Szczególnie kolorowo jest tutaj wczesną jesienią, kiedy zbocza prezentują się w kolorach zielono-żółto-czerwonych.

Po naszej lewej stronie, dla kontrastu, możemy podziwiać strzeliste, granitowe ściany, należące do grupy Kieżmarskiego Szczytu i Łomnicy.

Monotonna, ale jakże piękna widokowo ścieżka, kieruje nas w stronę Bielskiej Kopy. Od nazwy tego szczytu pochodzi nazwa Przełęczy pod Kopą, która leży na naszej dalszej trasie. Szlak skręca u podnóża Bielskiej Kopy w lewo i kilkoma zakrętami wznosi się dość łagodnie na próg Doliny Białych Stawów. Po wyjściu na próg docieramy do brzegu Wielkiego Białego Stawu.

Wielki Biały Staw (słow. Veľké Biele pleso) leży na wysokości 1613 m n.p.m. Jezioro zajmuje powierzchnię 0,95 ha i jest tym samym największym stawem w Dolinie Białych Stawów. Staw jest wyjątkowo płytki - jego głębokość nie przekracza 1m.

Wielki Biały Staw  »»  Przełęcz Pod Kopą

45 min 

Niebiesko znakowany szlak od Białego Stawu jest zamykany na sezon zimowy. Ścieżka prowadzi początkowo wzdłuż brzegu jeziora, na wprost Wyżniej Przełęczy pod Kopą (1778 m n.p.m.). Po przeciwnej stronie stawu wznosi się grań łącząca Jagnięcy Szczyt i Kozi Szczyt. Ścieżka wiedzie początkowo płasko wśród kosodrzewiny, później zaczyna się bardziej zdecydowanie wznosić, prowadząc kilkoma zakosami. Po nieco ponad półgodzinnym podejściu wychodzimy na Wyżnią Przełęcz pod Kopą (słow. Predné Kopské sedlo), skąd doskonale widać Dolinę Białych Stawów.

Dalsza część opisu tego szlaku dostępna jest po opłaceniu dostępu czasowego do treści

Aby uzyskać dostęp do całego opisu tego szlaku oraz do opisów wszystkich innych tras położonych w Tatrach:

  • Załóż konto w portalu
  • Opłać roczny abonament za dostęp do treści w kwocie 12 zł
  • Korzystaj ze wszystkich opisów szlaków w opłaconym okresie